Tutaj powinien być opis

Opieka neurologopedyczna nad wcześniakami

https://www.rmf24.pl/news-po-co-logopeda-dzieciom-ktore-jeszcze-nie-zaczely-mowic,nId,774982

Wiele osób uważa, że logopeda to specjalista zajmujący się tylko leczeniem wad wymowy, przede wszystkim u dzieci, ale także u dorosłych po incydentach chorobowych. Co więcej, często mylnie sądzi się, że na indywidualną terapię logopedyczną powinny trafiać dopiero dzieci w wieku trzech lat, u których zauważono zaburzenia mowy. Tymczasem rozwój mowy jest procesem, który  intensywnie przebiega od poczęcia, jest uwarunkowany okresem urodzenia dziecka, rozwoju psychomororycznego. W  szóstym roku życia dojrzewają obszary mózgu odpowiedzialne za ten proces i potem mowa powinna być ukształtowana na tyle aby dziecko podjęło obowiązek szkolny. Bardzo wiele czynników może doprowadzić do zaburzeń rozwoju mowy. Nieprawidłowy rozwój jednej funkcji powoduje, że  nieprawidłowo rozwijają się kolejne funkcje. Prawidłowo rozwijające się dziecko przechodzi kolejne etapy rozwoju mowy, żeby w wieku około 6 lat posługiwać się mową poprawnie. U dziecka o nieharmonijnym rozwoju, niezależnie od etiologii zjawiska, mogą występować problemy z nabywaniem mowy świadczące np. o opóźnionym rozwoju mowy. W przypadku takich problemów u dzieci należy podejmować oddziaływania logopedyczne jak najwcześniej. Dlatego tak ważne jest sprawdzenie, czy noworodek nie znajduje się w grupie ryzyka, czyli grupie dzieci, u których jedynie wczesna terapia logopedyczna może zapobiec zaburzeniom rozwoju mowy.

W roku 2014 z inicjatywy i pod redakcją Krajowego Konsultanta Neonatologii, prof. Ewy Helwich, został opublikowany Program wczesnej stymulacji laktacji dla ośrodków neonatologicznych i położniczych III poziomu referencyjnego. Po raz pierwszy zarekomendowano w Polsce zalecenia wielospecjalistycznej opieki nad noworodkiem z uwzględnieniem również opieki neurologopedy. Określono cele i zadania, jakie powinien realizować neurologopeda na oddziale patologii noworodka. Celem pracy neurologopedy jest doprowadzenie do odżywczego karmienia piersią, a jeśli jest to niemożliwe – doprowadzenie do karmienia mlekiem matki z wykorzystaniem butelki ze smokiem dobranym do możliwości i umiejętności dziecka. O jakość rozwoju funkcji ssania odżywczego dba nie tylko sam neurologopeda, lecz  członkowie zespołu terapeutycznego: neurologopeda, fizjoterapeuta, doradca laktacyjny i psycholog, pielęgniarki, położne zajmujące się karmieniem dzieci oraz opieką nad matką dziecka.
Karmienie powinno być prowadzone w taki sposób, aby dać dziecku w przyszłości jak najlepsze warunki rozwoju mowy i wymowy.

Ocena dojrzałości dziecka do ssania odżywczego jest kluczowym elementem uzasadniającym obecność neurologopedy na oddziale patologii noworodka. 
Fakt, że dziecko prezentuje odruchowe reakcje ssania i połykania nie znaczy jeszcze, że jest gotowe do pobierania pokarmu ( w celu odżywienia organizmu). Reakcja odruchowa jest tylko odpowiedzią motoryczną (rytmiczny skurcz mięśni) na bodziec (w przypadku ssania jest to bodziec czuciowy). Funkcja pobierania pokarmu rozwija się na podstawie reakcji odruchowych w okresie noworodkowym. Gotowość do ssania odżywczego jest powiązana również ze sprawnością w zakresie wydolności krążeniowo-oddechowej.

Oznaką gotowości dziecka na przyjęcie smoczka jest otwarcie ust i wysunięcie płaskiego języka do linii warg. Brak takiej reakcji może powodować uruchomienie reakcji kompensacyjnych lub obronnych względem karmienia (np. dominację ruchów kąsania, cofanie języka, unoszenie języka do podniebienia, zawijanie języka do góry lub jego przekładanie na boki). Drogie mamy: Dziecko powinno wybudzać się samo w porach karmienia i utrzymywać stan aktywności przynajmniej na czas karmienia.

Podstawą prawidłowego wzorca ssania jest uzyskiwanie podciśnienia w jamie ustnej. Nie można mylić siły uzyskiwanego podciśnienia z siłą rytmicznego dociskania języka do podniebienia lub zaciskania dziąseł. Język powinien być ułożony płasko pod smokiem lub brodawką i utrzymywać tę pozycję na czas ssania. Zachowane powinno być wysunięcie i szczelność warg, praca języka skoordynowana z pracą żuchwy.
Kontrolowanie szybkości przepływu mleka następuje w sytuacji, gdy dziecko połyka w spokojnym rytmie dostosowanym do rytmu oddychania. Mleko nie wypływa z jamy ustnej, połykanie jest ciche, a dziecko nie kaszle i się nie krztusi.

Źródło:

  • Z. Antecka: Trudności w jedzeniu u dziecka. Pesrspektywa psychologiczna. Jak wspierać rodziców i dziecko? Artykuł został wydany w materiałach z „II Ogólnopolskiej Konferencji Szkoły Terapii Karmienia ” wyd. Od Pestki do Ogryzka”, marzec 2020.

Materiały ze szkoleń:

  • Integracja odruchów ustno – twarzowych poziom I 2018, szkolenie prowadziła Joanna Kowalewska, Międzynarodowy Instytut Svetlany Masgutowej.
  • Warsztaty Neurologopedyczne moduł I Diagnostyka i terapia neurologopedyczna zaburzeń funkcji oralnych, związanych z pobieraniem pokarmów i nadawaniem mowy 2014, szkolenie prowadziła Aleksandra Łada, neurologopeda kliniczny Specjalista NDT SLT –Senior Tutor, Konsultant Kliniczny.
  • Wczesna diagnostyka i wspomaganie rozwoju dziecka ryzyka z zastosowaniem Metody Castillo Moralesa 2007. CMPPP, szkolenie prowadziła Anna Regner i dr. Bożena Dołyk

Opracowała neurologopeda Ewa Wasiak